Сартай үдэш оддын дор
Сархад зооглон мансууран суухдаа
Сайхан чиний гэрэлт царайг
Санахгүй байж чадахгүйн би чинь
Үргэлж чамайг л бодон
Үнсэх уруулд чинь уярч хайлахдаа
Өөрийн эрхгүй хайрлаж байсан ч
Өнчир ч хоцорхоо ухааарсангүй
Татсан тамхины иш шиг
Талалж орхисон хундага шиг орхигджээ
Дэндүү Чамдаа дасжээ би чинь
Дэргэдээс тэгэхдээ оджээ чи минь
Күэ мөн сайхан яруу найрагч шүү чи минь
ReplyDelete